Zoemmmm

Naast NLdoet is het vandaag ook bijenwerkdag. Vandaag moeten de bijen massaal aan het werk.

Nee hoor, natuurlijk niet. Wij moeten aan het werk voor de bijen. Want ze worden bedreigd.

Lekker boeiend denk je? Jawel, ook bijen -juist bijen- hebben een belangrijke functie op aarde: bestuiving.

Bijen helpen is eigenlijk niet zo ingewikkeld. Tip 1: maak ze niet dood. Ze doen je niks.

Tip 2: plant je tuin vol vrolijke bloemen en bijvoorbeeld aardbeienplanten. Als je geen vieze handen wil krijgen is alles ook kant-en-klaar te koop in potten en bakken bij tuincentra. Maar ja, das prijstechnisch weer niet zo verantwoord. Welke plantjes en kruiden nuttig zijn vind je op de afbeelding hieronder. Plaatje vond ik via VTwonen.nl

Tip 3: maak een bijenhotel. Of koop deze ook kant-en-klaar.

Ik heb deze info gewoon overgenomen van deze zoekkaart van het ivn. Ben ook niet bepaald een bioloog. Maar op zo’n simpele wijze iets nuttigs kunnen doen voor de natuur, dat kan iedereen.

Zelf heb ik de zonnebloempitten rondgestrooid in de tuin. Gedroogd en bewaard van vorig jaar 🙂 De moestuintjes van AH staan alweer op de vensterbank en de aardbeienplant in de tuin gaat over een tijdje er vast weer fleurig uit zien. Zo kan wat bijdragen aan een beter milieu dus ook heel goedkoop zijn!

Advertenties

Altijd op blijven letten

Zoals misschien al wel duidelijk was, hou ik wel van een besparinkje. Mocht het je nog niet opgevallen zijn, weet je het nu. Iedereen is gek op korting en ik ga graag voor de overtreffende trap van korting. Zoals een 35% korting sticker op een bonusaanbieding bijvoorbeeld. Vind ik leuk.

Sinds we met een ‘geslonken budget’ leven sinds zo’n 1,5 jaar ben ik nog beter geworden in korting scoren, gratis dingen scoren en vooral bewuste keuzes maken. Ik dacht dat het met minder inkomen niet echt allemaal kon, nou hartstikke fout gedacht. Er valt genoeg te bezuinigen. Je moet er alleen wel altijd voor blijven opletten. Een beetje vindingrijkheid helpt ook.

Laatst ging ik even gratis winkelen. Dat betekend niet dat ik winkels leeggeroofd heb. Bij Etos mocht ik dankzij hun stappenteller app gratis shampoo en crème voor de voeten ophalen.

Weet niet of ik dit zelf ga gebruiken, maar zo niet, geef ik het aan iemand anders. Iemand blij maken hoeft geen geld te kosten. Na het bezoekje aan Etos ben ik naar de ruilwinkel gegaan. Deze heb ik een tijd terug ontdekt.Vooral voor kinderkleding vind ik dit geweldig. Onze zoon groeien snel. Spelen graag buiten en alles slijt snel. De dag dat ik ging had ik geluk. Vond 3 goede broeken, 2 truien, een t-shirt en een vest. Gratis dus. Ja, in ruil voor punten die ik nog open had staan van een eerder bezoek waarbij ik spullen inleverde.

En ja het is tweedehands, maar maakt dat echt uit voor jongens van 5 & 7? Thuis even de kleren uitwassen en aantrekken maar! Mij maakt het in ieder geval niet uit. Er zitten geen gaten en vlekken in de kleding en ik kan het uitgespaarde geld weer besteden aan iets anders.

In de pubertijd willen ze vast geen van de ruilwinkel maar dat zien we dan wel. Voor nu is het goed en sparen we geld uit! Geld dat weer in een spaarpotje kan! Voor de vakantie, de hypotheek of wat dan ook!

Voornemens volhouden

Meer schrijven….ja dat was ook een van m’n goede voornemens. Een altijd aanwezig voornemen trouwens. Dus het ís nog steeds een goed voornemen. Er lijkt alleen altijd wel iets belangrijker te zijn dan ‘een stukkie schrijven’. Dus zo is het nu al bijna maart en lukt geregeld bloggen me nog niet.

Wat dan weer wel lukt is opruimen!

Vorig jaar augustus bedacht ik fanatiek dat een kast(je) of lade per dag op zou ruimen. Dat ging best even goed. Even. Dat opruimplan sneuvelde net zo fanatiek als het voornemen van dit jaar om meer te schrijven.

Nu lijkt het erop dat beiden, opruimen & schrijven, wel van de grond gaat komen. Opruimen meer dan schrijven. Wie weet schrijf ik volgend jaar wel ineens veel.

Oké, ter zake, wat is er allemaal al opgeruimd? Echt van alles. Lekker duidelijk hè. Het grootste deel is kinderkleding, speelgoed, boeken, accessoires en dingen van vroeger. Ook kleine frutsels & knutsels van de kinderen zijn ineens verdwenen. Opruimen van tekeningen onder schooltijd is aan te raden.

Aan opruimen lijkt maar geen eind te komen. Maar ik wil een kastje open kunnen doen en iets kunnen pakken zonder eerst een heleboel te moeten verschuiven. Op dit moment lukt dat bij 3 kasten waarvan 1 de voorraadkast is. Dat komt dan weer omdat-ie nodig aangevuld moet worden 😉

Dussss….als ik niet schrijf zou het kunnen dat ik aan het opruimen ben. Zou kunnen. Voornemens volhouden is zo eenvoudig nog niet altijd.

De eeuwige opruiming

Vorig jaar blogde ik al een paar keer over mijn opruimproject. Het ‘een kastje per dag’ project is vrij snel spaak gelopen, het opruimen zelf komt toch steeds weer terug. Het huis blijft namelijk erg vol.

Een echte minimalist word ik waarschijnlijk nooit maar ik ben wel klaar -niet letterlijk dus- met het opruimen van ons huis. Het kost me gewoon meer tijd dan ik er aan wil besteden.

Ons huis is altijd al een kleurrijk allegaartje geweest en ook dat hoeft van mij niet te veranderen. In het weekend wil ik vooral weekend hebben. In mijn hoofd is weekend een tijd om te ontspannen en -hoewel er wel veel tijd voor is- niet een moment om alleen maar op te ruimen, schoon te maken en een nieuwe komende week voor te bereiden.

Het effectiefste middel om een grote stap te zetten in de opruiming zou het verkopen zijn van alle steentjes van een Deense speelgoedgigant.

Maar dat doen we dus niet. Lego en Duplo zijn hier de absolute speelgoed favorieten bij onze zoons. (En papa). Daarbij maakt het geen geluid en hoeven er geen batterijen in. Top. Het is alleen zooooveeel! Eigen schuld natuurlijk. Het draagt echter niet bij aan een opgeruimder huis. Wel aan een opgeruimder humeur want de kinderen worden er blij van.

Qua speelgoed vind ik opruimen vrij lastig. De kinderen kiezen zelf weleens wat, wat weg mag en knutsels verdwijnen soms ineens op een avond. Te weinig speelgoed vind ik niet leuk, te veel zorg voor teveel keus waardoor ze uiteindelijk niets kiezen.

Wat een luxe probleem hè.

Hoe dan ook. Meer rust & vrijheid wil ik. Zal ik toch weer wat grondiger op moeten gaan ruimen.

Vanmorgen verlieten een tractor & aanhanger onze tuin en vertrok er ook gelijk een stapel tijdschriften en koekvormpjes. Alle kleine beetjes helpen!

Die tractor is ingeruild voor een grotere (gekregen) graafmachine, dus dat ruimt niet zo heel erg op. De vreugde van de kinderen telt echter zwaarder. Er komt een dag dan is het speelgoed niet meer nodig en zal het huis leeg en stil zijn….of we horen enkel nog geluiden vanuit een tablet of gamecomputer…

Over het speelgoed stap ik voorlopig dus nog gewoon heen. Ik zal me voorlopig op onze eigen spullen moeten blijven richten.

Herinnering!

Vanavond ging ik uit eten met onze oudste zoon. Alleen met hem en niemand anders.

Hij mocht een beloninkje kiezen voor het halen van zijn B-diploma. Uit eten gaan met mama leek hem wel wat. Ik ben de moeilijkste niet dus ging akkoord met zijn voorstel.

Onze zoon is niet het meest extraverte of enthousiaste kind dat ik ken. (Geen idee van wie hij dat heeft…) Maar vanavond was hij Blij. Met een hoofdletter B ja. Zoveel zin had hij om met mama alleen naar het barbecue restaurant te gaan.

We zaten en we aten. Ik probeerde nog wat bij hem los te krijgen en over school te praten of zijn -niet aanwezige- ambities om op muziekles te gaan. Zoonlief vond het allemaal hartstikke gezellig maar hoefde niet zo nodig te praten.

Een perfecte avond hadden we uitgekozen zei hij.

Hij mocht sinas drinken en zoveel frietjes eten als hij wilde. Mocht zelf satésaus uit ‘het grote apparaat’ halen en draaide met de tang vakkundig (voor een zevenjarige) zijn gehaktballetjes om.

Als klap op de vuurpijl aten we een overheerlijk toetje….een Cornetto! Op de bank! In onze pyjama’s!

Op naar een volgend diploma etentje! 😉

Ruilwinkel

Vanmorgen vroeg onze oudste “zeg uh Christa ik weet niet of wij vandaag nog iets leuks gaan doen?”. (Ik heet sinds een paar weken geen mama meer. Meneer heeft besloten om mij en zijn vader bij onze voornamen te noemen. “Want zo heten jullie toch”. Dus.)

Na deze kerstvakantie bezoekjes aan het zwembad, de binnenspeeltuin, de schaatsbaan en de trampolinehal gebracht te hebben, had ik niet zo’n zin in weer een activiteit waarbij entree betaald moest worden. Ik opperde om naar de ruilwinkel te gaan.

Zelf was ik er al eens eerder geweest maar de kinderen nog niet. Er stonden al wat in te leveren dingen klaar, dus een tripje ruilwinkel kwam mij ook wel goed uit.

De kinderen bedachten dat er vast nog meer was om in te leveren. De bak met de auto’s werd grondig uitgezocht. Hamertje tik, een grote puzzel, een nieuwe puzzel, en een memoryspel mochten ook mee. Zelf voegde ik nog wat dingetjes toe en klaar waren we. In de ruilwinkel mochten beide heren allebei 1 dingetje uitzoeken. Het werd een robotauto en het bouwspeelgoed stickstorm.

Na de speelgoedafdeling wilde ik nog even bij de boeken kijken. Boeken kun je inleveren bij onze ruilwinkel, je krijgt er geen punten voor. Wel mag je gratis boeken meenemen. Terwijl we daar waren kregen De jongens van een mevrouw beiden drie Disney boekjes toegestopt. Op één na hadden we deze zes nog niet, dus ze mochten mee naar huis. Samen met een atlas over Europa. Na de boeken naar de kledingafdeling. Er hingen carnavalskleren! We hebben onze slag geslagen 🙂 Een clownspak, een Chinees kostuum, een pilotenjasje en een muts met belletjes! (Die muts staat niet op de foto, die hangt al te drogen). Rechtsboven op de foto ligt nog een ‘sjiek’ colbertje. Die kon ik niet laten hangen! Zulke dingen koop ik nooit (vind ik te duur in verhouding tot hoe vaak ze het dragen) maar is wel heel leuk voor bijvoorbeeld een bruiloft. En laten we er daar nou net één van hebben in mei dit jaar!

Bij de ‘kassa’ mochten de jongens nog een snoepje uitkiezen, het werd (natuurlijk) een snoepketting. Als je kunt kiezen uit één snoepje of een snoepketting tja wat doe je dan?!

Het was dus een geslaagd tripje! Geen geld uitgegeven. Weer wat spulletjes uit huis en niet teveel er voor terug in de plaats. Kinderen blij, mama blij!